Feeds:
Wpisy
Komentarze

Archive for the ‘film-video’ Category

Gorączka świąteczna minęła, noworoczne niedyspozycje zostały już zaleczone, tymczasem o spotkaniu z Normanem Leto na blogu ani widu, ani słychu… wbrew temu, co można by na ten temat sądzić, organizatorzy projektu uspokajają: spotkanie z Normanem Leto odbyło się, pomimo ciężkiej rywalizacji z Instytutową wigilijką, której uczestnicy podstępnie zabrali nam salę 39… Oto czym kończą się religijne manifestacje w instytucjach publicznych! Projekt Electronica magistra nostra potrafi jednak i takie sytuacje wyzyskać, równie podstępnie podkradając organizatorom wigilijki sprzęt nagłaśniający… W tej oto romantycznej scenerii, wśród świątecznego lamentowania i opłatkowego chaosu spod znaku karpia, niestrudzeni organizatorzy projektu zaprezentowali zgłodniałej publice najnowszą wersję filmu Normana Leto „Buttes Monteaux”.

Cóż można na ten temat jeszcze napisać? Należy zapewne pogratulować Normanowi jego dużej świadomości w wykorzystywaniu nowoczesnych technologii we własnej działalności artystycznej, co plasuje go z pewnością na specjalnej pozycji w środowisku artystycznym Krakowa. „Buttes Monteaux” jest dziełem z pogranicza sztuk – malarstwa, rzeźby, animacji, ale także i literatury. Wśród publiki pojawiło się nawet stwierdzenie, że film Normana można uznać za dzieło liberatury.

Dla Normana Leto jego dzieła, powstałe w przestrzeni elektronicznej, są tak samo wartościowe co prace istniejące w przestrzeni fizycznej. Co więcej, jak sam podkreślał artysta, bywają też dużo „poręczniejsze”. Jego dzieła nie są bowiem uzależnione od fizycznych ograniczeń – mogą mieć dowolną skalę i kształt, mieszcząc się zarazem w torbie podróżnej (jako, że są zapisane na płycie:).

Ta duża technologiczna świadomość jest zapewne rezultatem wieloletniej fascynacji technologią, jaką od dzieciństwa przejawiał Norman (np. grając w gry komputerowe). Immersyjne „bycie w” przestrzeni elektronicznej  jest niewątpliwie ważnym składnikiem doświadczenia życiowego artysty, co sprawia, że wykorzystanie dobrodziejstw techniki stało się oczywistym elementem jego artystycznej wypowiedzi. Z czym przystajesz, taki się stajesz… hasło to jest jak najbardziej projektowi bliskie, i właśnie takie refleksje na Instytucie Historii Sztuki są pożądane. Dlatego z żalem należy stwierdzić, że spotkanie z Normanem było ostatnim projektowym wydarzeniem w semestrze zimowym… Jednak zamiast ronić łzy, spójrzmy dziarsko w przyszłość:

Wraz z rozpoczęciem II semestru, porą już posesyjną i z nowymi siłami, ruszymy z kolejną falą odsłon projektu Electronica magistra nostra.

Kolejne spotkania zapowiadają się bardzo ciekawie. Do Instytutu Historii Sztuki zaprosimy tym razem wykładowców z Instytutu Filozofii i Sztuk Audiowizualnych, którzy pomogą nam zagłębić się w tematykę sztuki powiązanej z nowoczesnymi technologiami, która jest jednym z kluczowych problemów dzisiejszej kultury. W ramach edycji wiosennej planujemy sześć spotkań, które odbywać się będą od marca do maja 2010 r. Dokładne informacje o wykładach, ich tematy oraz terminy pojawią się oczywiście na niniejszym blogu, będą także podawane systematycznie przed każdym wykładem.

W semestrze wiosennym w ramach projektu wykłady poprowadzą:

Jan Argasiński, absolwent Instytutu Sztuk Audiowizualnych oraz student filozofii na Instytucie Filozofii UJ. Jego specjalnością jest m.in. tematyka demosceny.

dr Anna Nacher,  publicystka,  asystentka w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na teorii mediów w perspektywie kulturoznawczej, studiach genderowych, antropologii audiowizualności, nowych zjawiskach w kulturze współczesnej, przemianach związanych z procesami globalizacyjnymi. Bada przemiany dyskursu przestrzeni w mediach nowej generacji (przestrzeń hybrydowa, locative media) oraz praktyki dyskursywne Internetu drugiej generacji (folksonomia i architektura informacji).

dr Michał Ostrowicki, samodzielny pracownik naukowy w Zakładzie Estetyki Instytutu Filozofii UJ, współpracujący z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie. Zajmuje się estetyką w rozumieniu teorii sztuki. Interesuje się sztuką współczesną, szczególnie sztuką elektroniczną, cyberkulturą oraz środowiskiem elektronicznym i zachodzącymi w nim zjawiskami. Jest czynnie zaangażowany w działalność Academia Electronica, pierwszej polskiej uczelni prowadzonej w programie Second Life, gdzie występuje jako Sidney Myoo. Dr Ostrowicki przeprowadzi w Instytucie Historii Sztuki dwa wykłady.

prof. Ryszard W. Kluszczyński, kierownik Pracowni Mediów w Zakładzie Mediów i Kultury Audiowizualnej Uniwersytetu Łódzkiego. Wykłada na kulturoznawstwie, historii sztuki i studiach europejskich problematykę społeczeństwa informacyjnego, cyberkultury, sztuki (multi)mediów. Zajmuje się zagadnieniami współczesnej teorii sztuki oraz sztuką alternatywną (awangardą).

Joanna Walewska, doktorantka w Instytucie Filozofii UJ i Instytucie Sztuk Audiowizualnych. Jej zainteresowania to przede wszystkim archeologia nowych mediów, rzeczywistość wirtualna, Internet i telewizja.

Na koniec organizatorzy chcą serdecznie podziękować Fundacji Wschód Sztuki za udostępnienie filmu Normana Leto, dzięki czemu projekcja „Buttes Monteaux” była możliwa. Jednocześnie przypominamy, że projekcja „8 BIT” Marcina Ramockiego oraz „Buttes Monteaux” jest częścią działalności Fundacji w Instytucie Historii Sztuki i jest realizowana w  ramach projektu „Video Now”.

Tekst: Maria Norkowska i Karolina Plinta.

Reklamy

Read Full Post »

„Największym konceptualistą XX wieku był Adolf Hitler” Norman Leto z wyraźną satysfakcją wypowiada to prowokacyjne zdanie czekając wyzywająco na twój sprzeciw. Pada następne: „Maluje obrazy tylko po to żeby przenieść je do rzeczywistości wirtualnej”. Brzmi dość obłudnie jak na kogoś, kogo malarstwo pojawia się wciąż na scenie młodej sztuki polskiej. I ostatnie: „Zacznijmy od od rozpierdolenia – za przeproszeniem, ale to bardzo twarda rzecz – kultu nazwiska. Takie jest moje zdanie. Wprowadzić szum, podmieniać nazwiska, bawić się w wywiadach, jak dziecko”

Korci Cię żeby zapytać: kim jest Norman Leto? Znalezionym w wyszukiwarce google nazwiskiem, dobrze zapowiadającym się młodym artystą, zbuntowanym prowokatorem śmiejącym się szyderczo w twarz rzeczywistości naokoło? „Tak zwana rzeczywistość jest przereklamowana. Żyjemy w nudnych czasach. Chciałbym już nie czekać i uciec gdzieś indziej, dalej” Czy nie słyszałeś już tego kiedyś? „Wszystko sprowadza się do tworzenia jakiejś alternatywy?” Jakiej? Matematycznej symulacji świata wygenerowanej na domowym PC? A co jak wkradnie się błąd? Kiedy zaczniemy zastanawiać się nad negatywnymi skutkami tej nadmiernej wolności w kreowaniu nowych światów? Czy nie denerwuje Cię ilość padających w tym krótkim tekście pytań?


Instytut Historii Sztuki UJ Grodzka 53

Sala nr 39

Środa 16 grudnia 2009 18:00

kurator: Piotr Sikora

Read Full Post »

Uff… nareszcie można to napisać: początek dobiegł końca, a my dzielnie przetrwaliśmy 8 bitowe uderzenie fot. Hanna Liubakovaautorstwa Marcina Ramockiego. Reakcje były różne: od skrajnego zachwytu do opadu szczęki. Poniekąd można to zrozumieć, biorąc pod uwagę fakt, że dokument Ramockiego jest naprawdę solidną dawką informacji podanych naprędce – widz może poczuć się pozbawiony oddechu. Należy jednak pamiętać o tym, że w swoich działaniach Ramocki stara się badać wpływ rozwijającej się kultury technologii na współczesne społeczeństwo, i chyba w tych kategoriach należy rozpatrywać ten film. Podobne próby badania struktur społecznych widać choćby w jego najnowszym filmie Brooklyn DIY (który mogliśmy oglądać w Krakowie podczas czerwcowego Festiwalu ArtBoom), a także w takich pracach jak blogger skins czy Anti-Pharmakon.

Więcej o Marcinie Ramockim należy szukać na stronie:

ramocki.net

Chociaż zdecydowana część dość sporej widowni ulotniła się od razu po zakończeniu filmu, udało się nam wywiązać drobną dyskusję. Co prawda niebezpiecznie zboczyła ona ku niezbadanym (przynajmniej dla historyków sztuki) obszarom demosceny, zaczęły się też pojawiać techniczne terminy nie dla każdego strawne, nalezy jednak uznać tą pogadankę za całkiem owocną, ponieważ uzmysłowiła nam ona, że zjawisko demosceny nie jest ulotym fantazmatem, lecz prężnie rozwijającą się strukturą, która – takie jest przynajmniej wrażenie po obejrzeniu najnowszych jej tworów – dąży do syntezy z innymi rodzajami sztuk, co może w przyszłości dać bardzo ciekawe rezultaty. Spójrzmy chociaż na dwa przykładowe filmiki, a z łatwością uzmysłowimy sobie, jak bardzo dzieła o tego rodzaju elektronicznej stylistyce zmieniły swoje oblicze:

Oczywiście wszystko nadal działa na podobnych zasadach: wyścigu kompetencji oraz fascynacji ograniczeniami, jakie wynikają ze stosowanych przez autorów programów.

Mamy nadzieję, że tego typu pokaz był wystarczającym zachęceniem do przyjścia na kolejne spotkanie z cyklu Electronica magistra nostra, na którym to jeszcze bardziej zagłębimy się w estetykę noise’u, glitchu i wrzasku, jak to swojego czasu obiecywał Łukasz Podgórni. Zobaczymy. 8 bit-spotkanie 004

Read Full Post »

8bitmovie5 listopada 2009, o godzinie 19, w Instytucie Historii Sztuki Uj na ul. Grodzkiej 53 (sala 39)  odbędzie się projekcja filmu Marcina Ramockiego i Justina Stawhanda 8 BIT.

8 BIT  to hybrydyczny dokumento wpływie gier video na współczesną kulturę pokazany zostanie w czwartek 5 listopada w Instytucie Historii Sztuki UJ. 8 BIT to fim Marcina Ramockiego i Justina Strawhanda. Film łączy ze sobą pozornie odrębne zjawiska, takie jak demo scena lat 80., chiptune music czy działalność współczesnych artystów posługujących się historycznymi technologiami. Wyprodukowany w Nowym Jorku, Los Angeles, Paryżu i Tokio, film jest rodzajem mapy umożliwiającej ogólny przegląd artystycznych działań przedstawicieli generacji Do-It-Yourself, dla których granie na komputerach typu ATARI czy Commodore 64 stało się przeżyciem pokoleniowym, a estetyka wczesnych technologii stanowi stałe źródło fascynacji.

W filmie są przedstawione sylwetki takich artystów i grup jak Cory Arcangel, Bit Shifter, Bodenstandig 2000, Bubblyfish, Mary Flanagan, Alex Galloway, Glomag, Paul Johnson, John Klima, Johan Kotlinski, Nullsleep, Joe McKay, Tom Moody, Akiko Sakaizumi, Eddo Stern, TEAMTENDO, Treewave czy Carlo Zanni. Artystyczne strategie tych twórców są umiejscowione w kontekście zarówno modernistycznym jak i postmodernistycznym. Dzięki temu staje się oczywiste, że zjawiska, jakie możemy zauważyć dziś (Game-Boy rock, teoria gier) są kulturowym spadkiem odziedziczonym po pokoleniu X.

Projekcja zostanie poprzedzona krótkim wstępem wygłoszonym przez Jana Argasińskiego.

Warto dodać, że projekcja filmu jest także inauguracją projektu „Video Now”, prowadzonego w różnych miastach (Katowice, Szczecin), od kilku lat przez Fundację Wschód Sztuki.  Film 8 BIT został udostępniony dzięki uprzejmości Fundacji. „Video Now” jest projektem propagującym sztukę video i zacni działacze Fundacji postanowili w tym roku działać także w Instytucie Historii Sztuki. Projekt poprowadzi Szymon Maliborski. Za bratni projekt trzymamy kciuki!

Read Full Post »